میوه در هندوستان
دوستانی که می خواهند در هندوستان ادامه تحصیل بدند و مثل من علاقه زیادی به میوه دارند باید بگم که اینجا من با میوه خیلی مشکل دارم.یک سری از میوه ها که اصولا اینجا اصلا دیده نمی شوند.مثل گوجه سبز (که الان توی ایران فصلشه و من عاشقشم
) آلبالو و گیلاس هم تا حالا بنده موفق به رویت نشدم.آلو و شبرنگ هلو هم به همین صورت. ولی شلیل و کیوی اینجا هست آن هم توی فروشگاهای بزرگ و با قیمت های وحشتناک.مثلا کیوی اینجا در جاهای خاصی میشه پیدا کردو حدودا کیلویی۵ هزار تومان باید پول بدید.
انار و پرتغال و سیب هم اینجا هست ولی معمولا انار هاش سفیدند پرتقالهاش هم خیلی خشک و بی کیفیت هستند سیب هم بد نیست ولی باز هم به پای سیب های خودمون نمی رسه.در ضمن قیمت همه این میوه ها نسبتا بالاست و اکثر ایرانی های از خوردنش صرفنظر می کنند.
هندوانه ایجا هم جنسش خوبه هم قیمتش مناسب خربزه هم توی فصلش خوبه.
ولی در عوض اینجا تا دلتون بخواهد می تونید انبه(مانگو) و موز و آناناس و نارگیل بخورید که هم قیمتشون پایین است هم کیفیت عالی دارند که من دیگه خسته شدم از بس همین ها رو خوردم
اصولا اینجا هر چیزی که وارداتی باشه یا حتی اگر داخلی باشه ولی فاصله ۲ تا شهر زیاد باشه با توجه به گرونی بنزین وکلا ضعیف بودن سیستم حمل و نقل .قیمتش بال میره.
اینجا بعضی از مغازه ها جنس های وارداتی رو جدا می گذارند و بالاش می نویسند وارداتی که از چیپس و پفک تا ظرف های خارجی و هر چیزی که بخواهید اونجا پیدا می کنید ولی قشر خاصی وارد این قسمت از فروشگاههای بزرگ می شوند و عموم معمولا چون می دونند که قیمت ها بالاست از دیدن اجناس هم صرفنطر می کنند.